ഇടപ്പാളില് നിന്ന് പാലക്കാട്ടേക്ക് .ബസ്സില് , എല്ലാം എടുത്തോ ആവോ , ബാഗ് ആകെ ഒന്നുകൂടി തപ്പി , എല്ലാം എടുത്തിട്ടുണ്ട് , അരികില് തള്ളിപിടിച്ചിരിക്കുന്നവന് ഇടയ്ക്കിടെ ഉറങ്ങി വീഴുന്നുണ്ട് . ഫോണിലേക്ക് കണ്ണും കയ്യും തിരിഞ്ഞു . വേനല് ആണെന്ന കാര്യം മറന്നെത്തിയ മഴ , ആരെയോ തോല്പ്പിക്കാനെന്നപോലെ ഏതോ പെണ്ണിന്റെ പേരും പറഞ്ഞു ഒരു പാട്ട് . ഈ യാത്ര എത്രയോ തവണ മാറ്റിവെക്കാന് നോക്കി, നടന്നില്ല. ആശുപത്രിയില് അല്പസമയത്തിനുള്ളില് എന്റെ കുഞ്ഞു പിറന്നു വീഴാന് പോകുന്നു , അവളും ആദ്യം തിരക്കുന്നതെന്നെ ആയിരിക്കും.പുറത്തു നിന്ന് വീശുന്ന കാറ്റിനു എന്റെ വിയര്പ്പു വറ്റിക്കാനായില്ല .
പാലക്കാട് ടൌണ് , ഇറങ്ങി നടന്നു , ഒരു സ്ത്രീയുടെ കയ്പിടിച്ചു നിന്നിരുന്ന പെണ്കുട്ടി ഓടി വന്നു എന്നെ കെട്ടി പിടിച്ചു , അച്ഛാ , അവള് ഉറക്കെ , ഉറക്കെ വിളിച്ചു , ആ സ്ത്രീ കരഞ്ഞോണ്ട് എന്റെ നേരെ അടുത്തു . ദൈവമേ ചുട്ടു പൊള്ളുന്നു, മജ്ജയും മാംസവും ഉരുകിയൊലിക്കുന്നു, അസ്ഥി പൊടിഞ്ഞു പോകുന്നു . ആളുകളുടെ ദയനീയമായ നോട്ടം . തലകുഴയുന്നു . പെട്ടന്ന് ബ്രേക്കിട്ട ബസ്സില് , മുന് സീറ്റില് തലയിടിച്ചു എന്റെ ഉറക്കം ഉടഞ്ഞു . വിയര്ത്തൊലിക്കുന്ന കണ്ണ് ഷര്ട്ട് കൊണ്ട് തുടച്ചു . അടുത്ത സ്റ്റോപ്പില് ഇറങ്ങി . കിട്ടിയ ബസ്സില് ഇടപ്പാളിലേക്ക് , അവളേം കുട്ടിയേം കാണണം ,......................
