ഓശാന

എന്റെ പുതിയ പാന്റിന്റെ 
പോക്കറ്റിനു ബ്ലേഡ് വച്ചവനെ 
നിനക്ക് ആയുര്‍ ആരോഗ്യ സൗഖ്യം നേരുന്നു 
പതിനഞ്ചു രൂപയുടെ പേഴ്സ് 
അവളുടെ ഫോട്ടോ 
പിന്നെ കുറെ റെയില്‍ വേ ടിക്കെറ്റുകള്‍
അതുകൊണ്ട് നീ ഗതിയാര്‍ജ്ജിക്കുമെങ്കില്‍ 
നിനക്ക് മംഗളം , ഓശാന

കൊടുംകാറ്റു പോല്‍

കൊടുംകാറ്റു പോല്‍ 

അവന്‍ വന്നപ്പോള്‍ 

എതിര്‍ക്കാന്‍ അശക്തയായിരുന്നു   

സ്നേഹം വിപ്ലവമെന്നും 

മൗനം പ്രണയത്തിന്റെ ഭാഷയെന്നും 

കാതില്‍ ചുണ്ട് ചേര്‍ത്ത്‌

പുറത്തു പെയ്യുന്ന മഴ കേള്‍ക്കാതെ 

അവന്‍ പറഞ്ഞു 

എല്ലാം കേള്‍ക്കുക മാത്രം 

ഒന്നും പറയാനാവുന്നില്ല 

അത്രത്തോളം തളര്‍ന്നു പോകുന്നു 

എന്റെ ശ്വാസം പോലും 

അവന്‍ കട്ടെടുക്കുന്നു

പിന്നെ ഇരുട്ടിലേക്ക് മറയുന്ന 

അവനെ നോക്കി 

ഇരുണ്ട ദിവസങ്ങളിലൂടെ 

ഞാനും കുറെ സ്വപ്നങ്ങളും    

നാല് അറകളിലും

ഹൃദയത്തിന്റെ നാല് അറകളിലും
പടര്‍ന്നു പോയ അര്ബുധമാണ് നീ
വേദനയുടെ എല്ലാ വേളയിലും
എങ്ങിനെ എനിക്ക്
ആനന്ദിക്കാന്‍ കഴിയുന്നു
പ്രണയത്തിന്റെ ലഹരി നുരഞ്ഞ
കാമമാണ്‌ നീ
ഒരു പൂവ് നുള്ളുന്ന പോലെ
ഏകാന്തതയെ ഉമ്മവച്ച് ഉണര്‍ത്താന്‍
നീ ഉണ്ടാവണം

തടവറ

ഞാന്‍ നിന്നില്‍ അനുരക്ത്തനാകുമ്പോള്‍
ഓര്‍മകളില്‍ നിന്റെ മുഖം മഞ്ഞു മൂടുന്നു
മനസ്സ് അലയിളകിയ തടാകത്തിന്റെ
അവ്യ്ക്ത്തമാം മേനി പോലെ
പ്രണയം ഒരാണിന്റെ കുളമ്പടി ഒച്ചക്കും
പെണ്ണിന്റെ കാത്തിരിപ്പിനും ഇടയിലുള്ള
ഒറ്റയടിപ്പാതയാണ്
നീ നടുക്കടളിലെ ചുഴിയാണ്
ചുഴിയില്‍ ആണ്ടു പോയ എനിക്ക്
നിന്നില്‍ ചിറകടിക്കാനെ കഴിയൂ
ഉന്മാദ ദിനങ്ങളില്‍
നിന്റെ രഹസ്യങ്ങളെ ഞാന്‍ കട്ടെടുക്കുന്നു
എന്റെ വിറയാര്‍ന്ന ചുണ്ടിനെ
നീ പരാജയപ്പെടുത്തുന്നു
ഞാന്‍ എന്നും നിന്റെ തടവറയിലാണ്
കാരണം പ്രണയം തടവറ സ്രിഷ്ട്ടിക്കുന്നു

രാത്രി

ഒരു മഴയോടെ
എല്ലാം തീരുമെങ്കില്‍
തീരട്ടെ
രാത്രി ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന
മഴയിലേക്ക്‌
പരാജിതന്റെ തളര്‍ന്ന കാല്‌
വേച്ചു വെച്ച് നടക്കുന്നവന്റെ
എവിടെയും മരണത്തിന്റെ ഗന്ധം

നെല്ലിക്ക

ചൂരല്‍ മലയുടെ മേലെ
പൊളിഞ്ഞു വീഴാറായ
ചെറിയ സ്കൂളിലേക്ക്
ആകെ എത്തിയ കുട്ടി ഞാനാണ്
മേഘങ്ങളില്‍ ചോര പൊടിഞ്ഞപ്പോള്‍
ആദ്യം ഭീതി , പിന്നീട് അമര്‍ഷം ,സങ്കടം
ഒടുവില്‍ നെല്ലിക്ക പോലെ മധുരം

ചോര

എല്ലുന്തി ചോര വറ്റിയ
പുഴയുടെ ചിതാ ഭസ്മം
കടലിലേക്ക്‌ വലിച്ചെറിഞ്ഞു
തിരികെ പോരുമ്പോള്‍
കാല്‍ വെള്ളയില്‍ കുത്തിയ
ശംഖു പോലെ
ആരോ വിളിക്കുന്നു
കാറ്റിനു ചെവി കൊടുക്കാതെ
മണലിലൂടെ ,
പൈന്‍ മരങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ
തെരിവിലൂടെ
ഓടി ഒളിച്ചു

ഒരിക്കല്‍

ഒരിക്കല്‍ നിന്റെ
നീല കണ്ണുകളെ
നേര്‍ത്ത ശബ്ദത്തെ
എണ്ണ കറുപ്പുള്ള കവിളിനെ
മാംസള മേനിയെ
ഒലിവ്‌ ഇലയുടെ
മൃദുലതയോടെ പ്രണയിച്ചു
ഹൃദയം തളര്‍ന്നു
പോകുമ്പോള്‍
തലമുടി തഴുകുന്ന
വിരലുകളെയും
മഴ പെയ്യുമ്പോള്‍
ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന മാറിനേയും
പ്രണയിച്ചു
ഇന്ന് വേരുകള്‍ ഉണങ്ങി
ഇലകളെല്ലാം കൊഴിഞ്ഞപ്പോള്‍
നീ എന്ന സത്യത്തെ
വെറ്റില ഗന്ധത്തോടെ പ്രണയിച്ചു

മണല്‍

കവുങ്ങിന്‍ തോപ്പിലൂടെ
ഇരച്ചു വരണ കാറ്റിന്
ഒഴുകാന്‍ മറന്ന പുഴയിലെ
മണല്‍ തിട്ടയോട്
തോന്നുന്ന വാത്സല്ല്യമല്ലേ
പ്രണയം മറന്ന അവനോട് നിനക്കും

വിരല്‍

നിളക്ക് കുറുകെ
വെള്ളിയാംകല്ല് പാലം
വശ്യമാം കാഴ്ച്ച
പിറന്ന പടി
പുഴയുടെ മേനിയെ ചുംബിച്ച്
ഒരു മോതിര വിരല്‍ പോലെ
സല്ലാപങ്ങളുടെ , സൗഹൃദങ്ങളുടെ
പ്രണയത്തിന്റെ വേരോട്ടങ്ങളിലേക്ക്
ഓര്‍മയുടെ കടത്ത് തോണിയിലേക്ക്‌
നിന്നെ കണ്ണിമ വെട്ടാതെ നോക്കണ
തൃത്താലം ഏന്തിയ കലാലയം
വര്‍ഷവും വേനലും ഗ്രീഷ്മവും
നിന്നിലൂടെ എന്നിലേക്ക്‌

പാലം

കുറ്റിപ്പുറം പാലം കവിഞ്ഞ്
പുഴ ഒഴുകാന്‍
ഭഗവതിക്ക് വഴിപാടു നേര്‍ന്നു
ഇന്നാല്‍ പിന്നെ സ്കൂളില്‍
പോവണ്ടല്ലോ ,
പഴംബോരി മാഷടെ
അടീം കൊള്ളണ്ട

ബലി

അവറ്റകളെ
ബലിക്ക് വേണ്ടി പോറ്റിയതാണ്
എന്നിട്ടും അയാള്‍ ലക്‌ഷ്യം മറന്നു
രാത്രി കുരുതിയുടെ
ചുവന്ന വെള്ളം കണ്ട്
പകച്ചു നിന്ന എന്നെയും
ബലിക്കായി കൊണ്ട് വന്നതാണല്ലോ
ബലികല്ല് വല്ലാതെ
മിനുസമുള്ളതായിരിക്കുന്നു
നിലത്തു തളം കെട്ടിയ ചോര
കറുത്തിരിക്കുന്നു
എന്നിട്ടും അയാള്‍ ലക്‌ഷ്യം മറന്നു

കല്ലറ

ഒടുവില്‍
നിന്റെ ഹൃദയത്തിനു മീതെ
എന്റെ ചുംബനം നിറയുമ്പോള്‍
ആകാശത്തു നിന്ന്
ചെമ്പകവും പനീര്‍ പൂക്കളും
മഞ്ഞു പോലെ പെയ്യുമ്പോള്‍
നിന്റെ കല്ലറക്കുമേല്‍
കാലത്തിന്റെ മണി മുഴക്കം
ഞാന്‍ ഉയര്‍ത്ത് എണീറ്റ്‌ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു
എന്റെ കല്ലറ പിളര്‍ന്നിരിക്കുന്നു
നിന്റെ വരവ് കാത്ത്
ഞാനീ അത്തിമര ചുവട്ടില്‍ ഇരുന്നോളാം
സൂചി പോയ ഘടികാരമേ
അവളുടെ കല്ലറ പിളര്‍ക്കേണമേ

ആവി

മരണത്തിന്റെ നിറത്തെ കുറിച്ച്
പലപ്പോഴും ചിന്തിച്ചു
കറുപ്പല്ല , വെളുപ്പുമല്ല
ചവച്ചു തുപ്പിയ
മുറുക്കാന്‍ പോലെ
എന്തോ ഒന്ന്
മഞ്ഞു മൂടിയ
കാഴ്ച്ചകള്‍ മാടി വിളിക്കുന്നത്‌
പതഞ്ഞു നുരയുന്ന
മരണത്തിന്റെ ആവി പാറുന്ന യവ്വ്വനം

മുഖങ്ങള്‍

കുറെ മുഖങ്ങള്‍
കറുത്ത തെരുവുകള്‍
സത്രത്തിലെ ചളി പുരണ്ട
ചുവര്‍ ചിത്രങ്ങള്‍
അവളുടെ മാംസള
ദേഹത്തെ രുചിച്ചു
എന്നിട്ടും അവളിലെ
മനസ്സിന്റെ കന്യകാത്വം
ഒരു പളുങ്ക് പോലെ

അത്തറിന്റെ ഗന്ധം

സ്ലേറ്റിലെ മാര്‍ക്ക്
മഴ നനയാതെ
ആരും കാണാതെ
അവള്‍ക്കു കാണിച്ചു കൊടുക്കുമ്പോള്‍
കവിളില്‍ പതിയുന്ന
മാങ്ങയുടെ മണമുള്ള ഉമ്മകള്‍
നനഞ്ജോലിച്ച എന്നെ
തലോടുന്ന ഷാളിന്
പയറു കറിയുടെ മണം
ലോകത്തിനു മുഴുവന്‍
അത്തറിന്റെ ഗന്ധം

മുന്തിരി

നിന്റെ മുന്തിരി കണ്ണുള്ള മാറും
ഹൃദയമുരുക്കുന്ന നോട്ടവും
അതില്‍ ഉരുകി ഒലിക്കുന്ന
ആത്മാവും , ചിരിയും
ഈ നഗരത്തിന്റെ ഭ്രാന്തും
നിന്റെ കുഴിമാടത്തില്‍ കിടന്നുറങ്ങുന്നു

വ്യാഴവട്ടം

ഒരു യുദ്ധത്തിന്റെ
മേലങ്കികള്‍ ഇല്ലാതെ
നീ എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നു
യാമങ്ങള്‍ക്ക് വേഗത കൂടുമ്പോള്‍
നീ വിയര്‍ത്തു
ഈ ഇരുട്ട് മുറിയിലേക്ക്
ലോകത്തിലെ സര്‍വ സുഖങ്ങളും
പുഴ പോലെ എത്തി
സൂര്യന്‍ ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍
പുഴ വറ്റി
വീണ്ടും വരണ്ട പകല്‍
പിന്നെ കാലങ്ങളെ
ഭേദിച്ച് നീ വരുന്നത്
തൂണിന്റെ മറവിലൂടെ
ഒളിഞ്ഞു നോക്കി
കാത്തിരിപ്പിന്റെ വ്യാഴവട്ടം

കുളിമുറി

കുളിമുറിക്കുള്ളില്‍
എന്റെ നഗ്നതയുടെ ഇരുട്ടിലേക്ക്
ജനല്‍ വഴി
തെരിവു വെളിച്ചം ഒളിഞ്ഞു നോക്കുന്നു
അഴുക്കു ചാലില്‍ നിന്ന്
ഉടഞ്ഞു പോയ യാമങ്ങള്‍
വീണ്ടെടുക്കുന്നു
അവള്‍ക്കായ് എഴുതിവച്ച കത്ത്
മുളം കൂട്ടങ്ങല്‍ക്കിടയിലൂടെ വന്ന
കാറ്റ് കൊണ്ട് പോയി

മുറിയില്‍

മരവിച്ച് വിറക്കുമ്പോള്‍ 

ഗ്ലാസ്സില്‍ നിറയുന്ന 

ചുവന്ന വെള്ളം 

മുറിയില്‍ മയങ്ങാന്‍ കൊതിക്കുന്ന 

കറുത്ത പുക 

അച്ചാറില്‍ നീറിയെരിയുന്ന 

നാവിലേക്ക് 

ആപ്പിളിന്റെ അനുനയം 

അതിലേറെ അവളുടെ കിതപ്പ്

മൊബൈല്‍ കണ്ണിലൂടെ 

കാഴ്ച്ച കാണുന്ന മനസ്സുകളുടെ 

ഞരമ്പ്‌ രോഗം 

എല്ലാം മറക്കാന്‍ 

വീണ്ടും വീണ്ടും 

നിറയുന്ന ചുവന്ന ലഹരി  

ഹൃദയം

നിലച്ചു പോയ ഹൃദയം 

വീണ്ടും സ്പന്ദിച്ചു തുടങ്ങിയത് 

നിന്റെ നിശ്വാസവും നെടുവീര്‍പ്പുകളും 

ചുണ്ടില്‍ മഞ്ഞ് പെയ്യിച്ചപ്പോഴാണ്

വരണ്ട സിരകള്‍ നിറഞ്ഞ് ഒഴുകിയത്   

നിന്റെ വിരലുകള്‍  കാറ്റില്‍ അലിഞ്ഞപ്പോളല്ലേ    

എന്നില്‍

ചാരമാവുന്നതിന്‍ മുന്‍പ് 

എന്നെ ഒന്ന് വന്നു കണ്ടൂടെ 

മരണ മെന്നില്‍  പുകയുന്നതിന്‍ മുന്‍പ് 

മഴയായി എന്നില്‍ പതിച്ചൂടെ 

ചിരി

ഒരു ചിരി ഭാക്കി വച്ചിട്ടില്ലേ

ഉറക്ക ചടവില്ലാത്ത ഒരെണ്ണം 

അതെനിക്ക് തന്നൂടെ 

ആര്‍ക്കും നഷ്ടമില്ലാത്തത്  

നാദം

എന്റെ ഒടക്കുഴലിന്‍ 

നാദം നിലച്ചിട്ടും 

പാട്ടിനു കാതോര്‍ക്കുന്നവളെ 

നിനക്കായ് കരുതിയ പാട്ടിന്,

നിന്നിലെക്കെത്താനുള്ള 

ശ്വാസത്തിന്റെ മിടിപ്പിന്‌ ,

നീ സംഗീതമാവുക    

രഹസ്യങ്ങള്‍

ഒരായിരം രഹസ്യങ്ങള്‍ 

നിന്റെ ചെവിയോട് 

ചേര്‍ത്ത് വക്കാന്‍ 

ഈ ഒരു രാത്രി 

പുലരാതിരിക്കണം 

നേരിയ തെരിവു വെളിച്ചം 

ജനലിലൂടെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോള്‍ 

ഇരുളില്‍

ഇരുളില്‍  വെപിചരിച്ചവന്റെ 

ക്ഷേത്ര ദര്‍ശനം പോലെ 

കൗതുകം , അവന്റെ ചിന്തകള്‍ 

ഭ്രാന്തന്റെ ചുണ്ടിലെ 

ബീഡി കുറ്റിക്ക്

കഞ്ചാവിനെക്കാള്‍ രതിമൂര്‍ച്ച 

ആഭിചാരത്തിന്റെ  കള്ള് മോന്തുമ്പോള്‍ 

അവനു പുത്തന്‍ വെളിപാട് 

പാലമരത്തിലെ യക്ഷിക്ക് 

പുടവ കൊടുത്തവന്റെ ആത്മഹര്‍ഷം 

 

  

അക്കരെ

അക്കരെ, കിനാവുകള്‍ക്ക് 
വേനലിന്റെ തളര്‍ച്ച 
നാട്,വീട്ടുകാര്‍ , കൂട്ടുകാര്‍ 
നിമിഷങ്ങള്‍ക്ക് യുഗങ്ങളുടെ വിശാലത 
ഇതുവരെ നേര്‍ക്ക്‌ കണ്ടില്ലാത്തോരെന്‍
മകളെ ഒന്ന് വാരിയെടുക്കുവാന്‍ 
അറിയാതെ നീണ്ടാതെന്‍ കയ്യുകള്‍ 
അങ്ങിനെ നീണ്ടു പോവുമീ ജീവിതം  
കൊണ്ട് പോകണം കാലം
നഷ്ട സ്വര്‍ഗം വീണ്ടെടുക്കുവാന്‍    

മറുപടി

നിന്റെ മറുപടി കാത്ത് 

നില്‍ക്കുക്കുമ്പോള്‍ 

ഹൃദയ മിടിപ്പിന്

പ്രകാശത്തെക്കാള്‍ വേഗത 

തലയോട്ടിക്കുള്ളിലെ ചിന്തകള്‍ 

നിന്നെ വലം വെച്ച് കറങ്ങുന്ന 

ഗ്രഹങ്ങളെ പോലെ 

കണ്ണുകള്‍ മോണോക്രോമാടിക്  ആയി മാറുന്നു   

കണികാ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ 

നിഴല്‍ വെല്ലുവിളിക്കുന്നു 

   

സമാദാനം

എന്റെ അവസാന പുകച്ചുരുളുകള്‍ 

നിന്നെയോര്‍ത്തല്ല 

വിലകൂടി,അതുകൊണ്ടെറ്റം

പ്രിയമോടെ ആഞ്ഞെടുക്കുന്നു 

പ്രാണായാമാത്തിലൂടെ 

പ്രണയം മറക്കുന്നു 

ഇപ്പോള്‍ മിസ്സ്ഡ് കാളുകള്‍ 

ഭയപ്പെടുത്താറില്ല 

വശ്യമാം മെസ്സേജുകള്‍ 

എന്നെ തേടി വരാറുമില്ല 

കലങ്ങി പോയ പുഴ 

തെളിനീരാകുന്ന പോലെ 

നീ അകന്നിരിക്കുന്നു               

രാത്രി

രാത്രി ഏകാന്തയുടെ ചിറകുള്ള 

കിനാ പക്ഷിയാണ് 

കൂട്ടില്‍ അകപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് 

പറക്കാന്‍ കഴിയാതെ 

കിളി വാതിലിലൂടെ   

പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുന്ന 

എനിക്ക് ദൂരെ മിന്നുന്ന 

നക്ഷത്രങ്ങളെ നിങ്ങളോട് 

അസൂയയാണ്   

മെഴുകുതിരി

ഈ പാപ ഭാരം 

താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമാണ് 

ഇന്നലെ ആ അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ 

വിഷമൂര്‍ച്ചയില്‍ , ബോദക്ഷയത്തിന്റെ

പുകച്ചുരുളില്‍ , 

ഞാന്‍   ഊതികെടുത്തിയത് 

അവളിലെക്കുള്ള മെഴുകു തിരിയാണ്

അവന്‍

അകലെ കുളംബടിയോച്ച കേള്‍ക്കുന്നു 

ഈ കോരി ചൊരിയുന്ന മഴയത്തും 

അവന്റെ വേഗത കുറയുന്നില്ല 

യുദ്ധം എന്നും അങ്ങനെയാണല്ലോ 

ചോരയുടെ മണം അവനെ തഴുകി 

അലയുന്ന കാറ്റിനു പോലും ഉണ്ട് 

വിജയങ്ങളെല്ലാം അവന്റെ മാത്രം

എന്നിലേക്ക്‌ തളര്‍ന്നു വീഴുമ്പോഴും 

അവന്‍ വിജയിക്കുന്നു       

എന്റെ പാടം

എത്ര മോഹിച്ച്‌ നട്ടതാണ് 

എന്നിട്ടും ഞാറു കരിഞ്ഞു പോയി 

പാടം വരണ്ടെന്റെ 

തൊണ്ട പൊട്ടി 

ഇല്ല കാര്‍മേഘങ്ങള്‍ 

കത്തിയാളുന്നു പകല്‍ 

മണ്ണാന്റെ കാള പോല്‍ 

എന്റെ പാടം   

  

PRASANTHAVANAM: ആത്മഹത്യ

PRASANTHAVANAM: ആത്മഹത്യ: എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവന്റെ  ഇടം കയ്യും  വെറുക്കുന്നവന്റെ വലം കയ്യും  കഴുത്തു ഞെരിക്കുന്നു  ആത്മഹത്യ , ജീവന്‍ പറന്നു പോകുന്നത്  കാണാനുള്ള എന്റ...

ആത്മഹത്യ

എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവന്റെ 

ഇടം കയ്യും 

വെറുക്കുന്നവന്റെ വലം കയ്യും 

കഴുത്തു ഞെരിക്കുന്നു 

ആത്മഹത്യ ,

ജീവന്‍ പറന്നു പോകുന്നത് 

കാണാനുള്ള എന്റെ ജിജ്ഞാസയാണ് 

ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന ചലത്തിലേക്ക് 

ഈച്ചകള്‍ കൂട് കൂട്ടുന്നതും 

പറന്നു പോകുന്നതും ഹരമാണ് 

പൊയ്ക്കോളൂ , എനിക്ക് ഭ്രാന്താണ് 

നീ

ഒരു കൊച്ചു പെണ്‍ കുട്ടിയുടെ
നെറ്റിയില്‍ തോക്ക് വച്ച് ,
തളര്‍ന്ന വീണവളുടെ
മാംസം നുകര്‍ന്ന നീ
സാമ്രാജ്ജ്യ ശക്തിയാണെന്ന്
സ്വയം  പുലംബുമ്പോള്‍
ഞങ്ങള്‍ക്കറിയാം,
നിന്റെ രാജ്യവും നിറവും
അവള്‍ക്കു നഷ്ടപെടാന്‍
മാനമെങ്കിലും ഉണ്ട് ,
നീ ഏത് നഷ്ടത്തിന്റെ
പരിചാരകനാണ്

പ്രണയ ലേഖനം

 പഴയ ചെല്പാര്‍ക്കിനാല്‍
കോറി വരഞ്ഞും , വരച്ചും
സൂക്ഷിച്ച നിന്റെ പഴയ
പുസ്തകം  ,
ലാബിന്റെ പുറകിലും
അത്തിമര ചോട്ടിലും
പേടിച്ചു വിറച്ച് ,
നിന്നിലേക്ക്‌ മാത്രം ചുരുങ്ങിയ
ഇടവേളകളും സന്ധ്യകളും
മുറിഞ്ഞ വാക്കിനാല്‍

നീ എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്നു 

നിന്റെ പ്രണയ ലേഖനം

ക്യാമറ

അവന്റെ  ക്യാമറക്ക്‌  

കോങ്കണ് ഉണ്ട്  

അല്ലേല്‍, 

പൂച്ചയെ ഫോക്കസ് ചെയ്യുമ്പോ 

കാക്കയെ കിട്ടോ 

അതോ ഇതും ഒരു 

ക്യാമറ ട്രിക്ക് ആണോ 

വേനല്‍ മഴ

ഇടപ്പാളില്‍ നിന്ന് പാലക്കാട്ടേക്ക്  .ബസ്സില്‍ , എല്ലാം എടുത്തോ ആവോ , ബാഗ്‌ ആകെ ഒന്നുകൂടി തപ്പി , എല്ലാം എടുത്തിട്ടുണ്ട് , അരികില്‍ തള്ളിപിടിച്ചിരിക്കുന്നവന്‍ ഇടയ്ക്കിടെ ഉറങ്ങി വീഴുന്നുണ്ട്‌ . ഫോണിലേക്ക് കണ്ണും കയ്യും തിരിഞ്ഞു . വേനല്‍ ആണെന്ന കാര്യം മറന്നെത്തിയ മഴ , ആരെയോ തോല്പ്പിക്കാനെന്നപോലെ ഏതോ പെണ്ണിന്റെ പേരും പറഞ്ഞു ഒരു പാട്ട് . ഈ യാത്ര എത്രയോ തവണ മാറ്റിവെക്കാന്‍ നോക്കി, നടന്നില്ല. ആശുപത്രിയില്‍ അല്പസമയത്തിനുള്ളില്‍ എന്റെ കുഞ്ഞു പിറന്നു വീഴാന്‍ പോകുന്നു , അവളും ആദ്യം തിരക്കുന്നതെന്നെ ആയിരിക്കും.പുറത്തു നിന്ന് വീശുന്ന കാറ്റിനു എന്റെ വിയര്‍പ്പു വറ്റിക്കാനായില്ല .   

                                    പാലക്കാട് ടൌണ്‍ , ഇറങ്ങി നടന്നു , ഒരു സ്ത്രീയുടെ കയ്പിടിച്ചു  നിന്നിരുന്ന പെണ്‍കുട്ടി ഓടി വന്നു എന്നെ കെട്ടി പിടിച്ചു , അച്ഛാ , അവള്‍ ഉറക്കെ , ഉറക്കെ വിളിച്ചു , ആ സ്ത്രീ കരഞ്ഞോണ്ട് എന്റെ നേരെ അടുത്തു . ദൈവമേ ചുട്ടു പൊള്ളുന്നു, മജ്ജയും മാംസവും ഉരുകിയൊലിക്കുന്നു, അസ്ഥി പൊടിഞ്ഞു പോകുന്നു . ആളുകളുടെ ദയനീയമായ നോട്ടം . തലകുഴയുന്നു . പെട്ടന്ന് ബ്രേക്കിട്ട ബസ്സില്‍ , മുന്‍ സീറ്റില്‍ തലയിടിച്ചു എന്റെ ഉറക്കം ഉടഞ്ഞു . വിയര്‍ത്തൊലിക്കുന്ന കണ്ണ് ഷര്‍ട്ട്‌ കൊണ്ട് തുടച്ചു . അടുത്ത സ്റ്റോപ്പില്‍ ഇറങ്ങി . കിട്ടിയ ബസ്സില്‍ ഇടപ്പാളിലേക്ക് , അവളേം കുട്ടിയേം കാണണം ,......................  

                                                    

സൗഹൃദം

സൗഹൃദം മലമുകളില്‍ നിന്ന് 

താഴ്വാരങ്ങളിലേക്കു വീണുടഞ്ഞു .

കൊന്ന പൂത്തപ്പോള്‍ 

പ്രണയം തളിര്‍ത്തത്

അവനോ നീയോ അറിഞ്ഞില്ല .

കാണികള്‍ കല്ലെറിഞ്ഞപ്പോള്‍ 

ഏറ്റ മുറിവ് 

തിരിച്ചറിവിന്റെ ഇത്തിരി വെട്ടം 

പരത്തി , മിന്നാമിന്നി പറന്നു പോയി . 

     

ഒരുവരി കവിത

നിന്നിലേക്ക്‌ അലിഞ്ഞ് ഞാന്‍ 

ലോകം കീഴടക്കിയവനെ പോലെ

ആഹ്ലാദിക്കുമ്പോള്‍  

ഗ്രീഷ്മം കാറ്റിനെ 

മാറോട് അടുക്കുമ്പോള്‍ 

നിന്‍റെ താളുകളില്‍ 

ഒരുവരി കവിത 

ഞാനായിരിക്കും 

ചുവര് നിറയും വരെ

കരിക്കട്ടകൊണ്ട് ചുവരില്‍ 

നിന്റെ എന്റെയും 

പേര് എഴുതി 

വിയര്‍ത്തൊലിച്ച എന്നെ 

തല്ലിയ ടീച്ചറെ 

നീ എന്തിനു കല്ലെറിഞ്ഞു 

അതോണ്ടല്ലേ രണ്ടാള്‍ക്കും 

അച്ഛനെ കൊണ്ടുവരെണ്ടിവന്നത്

നീ കരഞ്ഞോ , ഞാന്‍ കരഞ്ഞില്ല 

ഇനിയും ഏഴുതും       

ചുവര് നിറയും വരെ 

തോക്ക്

നിന്റെ തോക്ക് 

എന്റെ ചങ്കിലാണ് 

വിയര്‍ക്കുന്ന ചങ്കിലേക്ക്‌ 

വിറയാര്‍ന്ന വിരല്‍ അമരുമ്പോള്‍ 

ഞാന്‍ അറിയുന്നു 

നീയും എന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു   

ചില്ല്

ലഹരി നുരയുന്ന 

മഞ്ഞവെളിച്ചത്തില്‍ 

ചിന്തകള്‍ വീണുടഞ്ഞ ചില്ല് പോലെ, 

കുമിഞ്ഞു കൂടുന്ന സിഗരറ്റിന്റെ 

ചുവന്ന കണ്ണുകള്‍ 

തളം കെട്ടികിടക്കുന്ന ചോരയിലേക്ക്‌    

കുത്തികെടുത്തി  

ഞാന്‍ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയുന്നു 

എന്റെ രാത്രികള്‍ കട്ട് തിന്നോളെ

അവന്റെ പകലിനെ വെറുതെ വിടു  

അറസ്റ്റ്

ജാമ്യമില്ല വാരന്റുമായി നിന്ന 

അവളില്‍ നിന്ന്  

ഓടിയൊളിക്കാന്‍ 

ഞാന്‍ ആശക്ത്തനായിരുന്നു

വില്ലുമായി  നില്‍ക്കുന്ന വേടാ 

ഞാന്‍ അവള്‍ക്കു വിധേയനാണ് 

തടവറയിലേക്ക് പോകുന്നവന്റെ 

അനുസരണയോടെ 

അവളെ ഞാന്‍ പിന്തുടരുന്നു 

 

വിരുന്നുകാരി

ഒരു  നിമിഷത്തിന്റെ    

മരണത്തിനെ   

എന്റെ പുതപ്പിലേക്ക് 

മയങ്ങുവാന്‍ വിളിക്കുന്നു  

നിലവിളക്ക്  കൊളുത്തണം 

വസന്തം എത്താന്‍ മടിച്ച 

എന്റെ കുടിലിലേക്ക് 

ആദ്യമെത്തുന്ന 

വിരുന്നുകാരിയല്ലേ നീ 

പരീക്ഷ

ചോദ്യ പേപ്പറില്‍ 

കുറെ ചതുര കള്ളികള്‍ മാത്രം 

ഒന്നും വായിക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ല 

മലയാളം സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ 

നഷ്ട്ടപെട്ടിരിക്കുന്നു 

എന്നിലുടെ കടന്നു പോകുന്ന 

സമയത്തിനു വേഗത ഏറുന്നു

ഉത്തര കടലാസിലെ 

ചതുര കള്ളികള്‍ 

ചൂതു നഷ്ട്ടപെട്ടവന്റെ 

വിലാപ കാവ്യമാകുന്നു            

     

ഫിനിക്സ് പക്ഷി

കത്തിയെരിയുന്ന സിഗരെറ്റിലെ 

അവസാന ശ്വാസം 

ആസ്വദിക്കുന്നവന്റെ 

ഉള്ളിലെ ചിന്തക്ക് 

ഫിനിക്സ് പക്ഷിയെ പോലെ

പറക്കാം 

ഉയര്‍ന്നു പൊങ്ങുന്ന പക്ഷി 

നിന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നത് 

കത്തിയാളുന്ന സൂര്യനാണ് 

    

ഭ്രാന്ത്‌

എന്റെ  മറവിയില്‍ 

നീ ഒളിക്കുമ്പോള്‍ 

വിഭ്രാന്തിയുടെ വെളിച്ചപ്പാട് 

ഉറഞ്ഞു തുള്ളി 

അമ്പലത്തിനു തീയിടുന്നു 

പിന്നെ, 

നേര്‍ത്ത കാറ്റ്  ചിണുങ്ങുമ്പോള്‍ 

പാതി ഉണങ്ങിയ തലമുടി ഉലയുമ്പോള്‍ 

ഓര്‍മ്മകള്‍ ഘനീഭവിക്കുന്നു      

   

പാമ്പ്

എന്റെ കഴുത്തില്‍ 

വിഷ പാമ്പ് കണക്കെ 

ചുറ്റി കിടക്കുന്നു 

നീ കെട്ടിയ താലി 

ഫാനിന്റെ മണ്ടയില്‍ 

ഒരു സാരി തുമ്പിലേക്ക്‌ 

ഒതുങ്ങുമ്പോള്‍ ,

ഞാന്‍ ചിരിക്കും 

നിലത്തു ചത്തു കിടക്കുന്ന 

ആ താലിയെ ഓര്‍ത്ത്‌ 

കതക്

രാത്രി വന്ന് 

കതക് തട്ടുന്നവന്റെ 

ഔപചാരികത 

എന്നെ വിസ്മയിപ്പിക്കാറില്ല 

ബാക്കി വാങ്ങാന്‍ 

മടിക്കുന്നതിന്റെ 

പൊരുളോ സത്യമോ 

അന്വേഷിക്കാറുമില്ല

യുദ്ധം

അരികില്‍ നീ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ 

തലയില്‍ ഒരു 

യുദ്ധം നടക്കുന്ന പ്രതീതി 

ചിലപ്പോള്‍ മരിച്ചു വീഴുന്നു 

വീണ്ടും ജീവിക്കുന്നു 

ചിരിക്കുന്നു കരയുന്നു 

ഒന്നുറപ്പാണ്, 

യുദ്ധം  എല്ലാവരുടെയും  

സമാധാനം തകര്‍ക്കും 

   

നീയും ഞാനും

പ്രിയനേ ,

 ഞാന്‍ നിന്നിലേക്ക്‌ 

വല്ലാതെ ചുരുങ്ങുകയും 

ഒതുങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു 

എന്റെ ചുറ്റിലും കറങ്ങുന്ന 

പ്രപഞ്ച ഗോളങ്ങള്‍ 

നിരര്‍ത്ഥം ആവുകയും       

നീ അര്‍ത്ഥവത്താവുകയും  ചെയ്യുന്നു 

നിന്നിളുടെ ഒലിക്കുന്ന

പകലും രാത്രിയും 

എന്റെ ദിനങ്ങളെ 

പങ്കിട്ടെടുക്കുന്നു  

മൊബൈല്‍

ട്രെയിനിനു തല വച്ച 

സുഹൃത്തെ 

നിന്റെ നാട്ടില്‍ 

ടച്ച്‌ ലെസ്സ്  മൊബൈല്‍ 

കിട്ടുമെങ്കില്‍ കൊടുത്ത് വിടുക 

എന്റെ വിരലൊക്കെ 

മെസ്സേജ് ചെയ്ത്

തേഞ്ഞു പോയി 

മാങ്ങ

മാവുമേല്‍ നില്‍ക്കണ

ചിടുങ്ങനെ വീഴത്തണം  

പച്ച മാങ്ങേല്‍ ഉപ്പു ചേര്‍ത്ത്

ഒരു ചവക്കു വിഴുങ്ങണം 

ആദ്യം അതിനൊരു 

കല്ലിനാല്‍ ഉന്നമോടെ എറിയണം

വായില്‍ നിറയും 

കടലിനെ ആരുമറിയാതെ ഇറക്കണം          

ചുംബനം

കാമുകിയുടെ ചുംബനം 

സഹതാപത്തിന്റെ വിഷം  

പുരട്ടി വച്ചിരിക്കുന്നു 

ഭാര്യയുടെ ചുംബനം 

പ്രേത ഭവനത്തിലെ കാറ്റു പോലെ

എരിഞ്ഞ് പൊള്ളുന്ന സിഗരെറ്റിനാല്‍

നീറുന്ന ചുണ്ടേ നീ ഒഴിഞ്ഞു മാറുക  

    

നല്ല വേശ്യ

ഏതു രാത്രിയുടെ വിശപ്പാണ് നീ 

പുറത്ത് പെരുമ്പറ കൊട്ടിയാടുന്ന 

പെമാരിക്കുള്ളിലേക്ക് 

കുളിര് തേടി പോവുന്ന എന്റെ നിഴല്‍. 

തെരിവു വെളിച്ചത്തില്‍ 

ഇരുട്ട് ഉടയുമ്പോള്‍ 

ഏതോ റാക്കിന്റെ,വിയര്‍പ്പിന്റെ  

മുഷിഞ്ഞ ഗന്ദം 

ഹേയ്‌ രാത്രി പുത്രി ,

നിനക്ക് കാമത്തിന്റെ മേലങ്കികളില്ല 

നിര്‍വികാരമായ ഒരു ചിരി മാത്രം   

വൈറസ്‌

തലച്ചോറിലേക്ക് 

വൈറസ്‌ കയറി 

ചിന്തകള്‍ വേച്ചു വേച്ചു നടന്നു 

ഫോര്‍മാറ്റ്‌ ചെയ്യണം 

അതിന്‍ മുന്‍പ് 

ചിലത് , മറക്കാന്‍ പാടില്ലാത്തത് 

നിന്റെ തലയിലേക്ക് പകര്‍ത്തണം 

വൈറസ്സുകള്‍ പടിയിറങ്ങുമ്പോള്‍ 

ശുന്യമാകുന്ന തലച്ചോറിലേക്ക് 

നീ എന്റെ ഓര്‍മകളെ 

തിരിച്ചേല്‍പ്പിക്കണം  

റോസ്‌

ജനിച്ചപ്പോള്‍ ആദ്യം 

കയ്യില്‍ തന്നത് 

ഒരു റോസ്‌ പൂവ് ആയിരുന്നത്രെ 

പ്രണയിനി ആദ്യം തന്നതും 

ഒരു റോസ് പൂവാണ് 

ഉണങ്ങിയ റോസാ പൂക്കളിലുടെ

ഞാന്‍ കരിയുമ്പോള്‍ 

റീത്ത് ആയി വരുന്നതും   

ഒരു റോസപ്പൂവ്      

അവള്‍

അവളുടെ  വിയര്‍പ്പിന് 

പുല്‍തൈലത്തിന്റെ ഗന്ദമാണ്

അവളിലുടെ വഴുതി വീണ കണ്ണുകള്‍ 

പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ചന്ദസ്സിനെ 

ആവോളം പ്രകീര്‍ത്തിച്ചു 

അവളിലേക്ക്‌  പതിച്ച മനസ്സ് 

ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ 

പകച്ചു നിന്നു    

മണം

അവളെ വാരി പുണര്‍ന്ന് 

ഞാന്‍ നേടിയ രാവിനെ 

ആവോളം ചുമ്പിച്ച 

എന്റെ മിഴികള്‍ക്ക് 

അവള്‍ തന്നത് 

ഒരായിരം കടല്‍ തുരുത്തുകള്‍. 

മഴ പെയ്താല്‍, 

തളിര്‍ക്കുന്ന ചെടികളും 

കൊഴിയുന്ന ഇലയും പോലെ 

മണ്ണിന്റെ മണം പേറി 

ചിന്തകള്‍

ജനല്‍ പൊളിയിലുടെ 

പുറത്തേക്ക് ഊതിയ

ചിന്തകള്‍ , ഇരുണ്ടുപോയ- 

ശ്വാസ കോശത്തെ 

ചുമ സ്വേച്ഛാധിപതിയാക്കി. 

  ഒരു പക്ഷെ ,

  ചിന്തകള്‍ തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോള്‍

  മരണം ഒരു പൊതിച്ചോറ് പോലെ 

  എന്റെ മുന്നിലെത്താം  

       

കണ്ണാടി

ഞാനും നീയും 

വെളിപാടിന്റെ 

നിഴല്‍ യുദ്ധത്തില്‍ 

ഒറ്റപെട്ടുപോയ  

പ്രത്യാശകള്‍ ആണ് 

നിറം പോയ 

എന്റെ മുഖം ,

നിന്നിലെ ചങ്ങാതി 

പുതിയ കണ്ണാടി തേടുന്നു     

ചതുപ്പ്

പതിക്കായ്‌ പാതിര

മാറ്റി വക്കുന്നതിന്‍ മുന്‍പ് ,

കാമുകന് നല്‍കുന്ന 

ചുടു ചുമ്പനങ്ങള്‍ക്ക് ,

വേഗം ഏറുന്നു   

യവനികക്കുള്ളില്‍ 

കിനാവ്‌ വ്യപിച്ചരിക്കുമ്പോള്‍

നിനക്ക് സദാചാരത്തിന്റെ 

പട്ടും വളയുമായ്‌ 

കിടക്കയില്‍ അയാള്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു       

വാച്ച്

മരണം കാത്ത് 

കിടക്കുന്നവന്റെ 

കയ്യിലെക്കെന്തിനാണ് 

നീ പുതിയ വാച്ച് കെട്ടുന്നത് 

ആ വാച്ചില്‍  ഇനി 

എന്തിനു ഇത്രയേറെ സുചികള്‍ 

നിന്റെ പേരെഴുതുമ്പോള്‍

നിന്റെ പേരെഴുതുമ്പോള്‍ 

വിറയുന്ന വിരലുകളെ 

വിയര്‍ക്കുന്ന നെഞ്ഞിനെ 

തളരുന്ന കാലിനെ 

ഇടറുന്ന ചങ്കിനെ

തിളയ്ക്കുന്ന ചോരയെ 

തിളങ്ങുന്ന കണ്ണിനെ 

മയങ്ങുന്ന ചെവിയെ 

എല്ലാം, എത്ര പാടുപെട്ടാണ് 

ഞാന്‍ ഒളിപ്പിക്കുന്നത്  

പക

പൂവിതള്‍  ചുമ്പിച്ച

മഞ്ഞു തുള്ളിയെ 

വെപിചാരത്തിന്റെ 

മുള്‍മുന കൊണ്ട് 

ക്രുശിച്ച സദാചാര കമ്മിറ്റികള്‍ക്ക് 

എന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് 

ഉരു വിലക്ക്    

 

സുഹൃത്തേ

സുഹൃത്തേ ,
ഇവിടെ സൗഹൃദം
തളര്‍ന്നു വീഴുന്നു .
തക്ഷകന്റെ നാവിലെ 
കൊടും വിഷം പോലെ 
നിന്റെ ചിരിയില്‍
പ്രണയത്തിന്റെ കരിനീലം.
തുളവീണ ഹൃദയത്തിന്റെ
ഭിത്തി പോലെ
വ്രണിതം , പ്രണയം.
വയ്യ, ഈ വിഷചാര്‍ നുനണയുവാന്‍.

ചാത്താ

 വീടിനു കിണറു കുഴിച്ചത്

നിന്റെ കയ്കോട്ടു കൊണ്ടാണ് 

പറമ്പ് കളച്ചതും, വരമ്പ് ഉണ്ടാക്കിയതും,

തട് കീറിയതും  , ചെടി നട്ടതും,

മുത്തച്ഛനു കുഴി മാന്തിയതും ,

ഈ കയ്ക്കോട്ടു കൊണ്ടാണ് 

ഇന്ന് , അതെ കയ്ക്കോട്ടു കൊണ്ട് 

ചാത്താ, നിന്നേം കാലം കുഴിച്ചു മുടുന്നു 

  

നീയും ഞാനും

മഴവില്ല് മഞ്ഞുതുള്ളിയില്‍ 

ഒളിക്കുന്ന പോലെ 

കാറ്റ് കാണാതെ ,

കരുതി വച്ചതല്ലേ നാം

എന്നിട്ടും തകര്‍ന്നു 

അലിഞ്ഞില്ലാതായി ,

നീയും ഞാനും  

  

ഒന്നാം ക്ലാസ്സ്‌

ഒന്നാം ക്ലാസ്സില്‍ 

പഠിപ്പിക്കാന്‍ കയറിയപ്പോ 

ഒരു മൊട്ടത്തലയന്‍ 

കൊഞ്ഞനം കുത്തി 

മണ്ടക്കൊരു മേട്ടം

കൊടുത്തപ്പോള്‍ ,

എല്‍ .കെ .ജി . ക്കാരി 

കല്ലെറിഞ്ഞു 

പായ ചുവരിന്റെ 

അപ്പുറം നിക്കണ 

ലില്ലി ടീച്ചറെ കണ്ടപാടെ 

ഒരു കല്ല്‌ തിരഞ്ഞു 

നടന്നു ഞാനും    

മണ്‍സൂണ്‍

മണ്‍സൂണ്‍ നീ 

പെയ്തു നിറയുകയാണ്

സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നിറയുന്ന 

രാവുകളില്‍ 

നിറഞ്ഞ പെണ്ണിന്റെ 

കിനാക്കളെ നീ 

എന്നിലേക്ക്‌ പകരുകയാണ്

    

      

പോട്ടെ പുല്ല്

പോട്ടെ പുല്ല്

കാണരുതത്രേ,

വിളിക്കരുത് , 

മെസ്സേജ് അയക്കരുത് 

ഇവളാര് ത്രിപുര സുന്ദരിയോ 

ആരായാലും എനിക്ക് പുല്ലാണ്  

എത്രയോ സുന്ദരികള്‍ 

ദിവസേന ഇതിലുടെ  

പ്രതീക്ഷ കയ്യ് വിടരുതല്ലോ          

തല

അയാള്‍ ചത്തു 

നല്ലിനം മാവുനോക്കി 

കത്തിച്ചു 

തലയും മുടിയും 

കത്തിയില്ല 

ആളുകള്‍ ഓടികൂടി 

ചര്‍ച്ചകള്‍ ,ഭീതികള്‍

നിഴലില്ലാതെ , വാടാതെ

ഒരു മുഴുത്ത തല             

കുഴിച്ചിട്ടു നോക്കി 

ആ പോന്തിവരുന്നു 

മുഴുത്ത തല 

മറക്കാതിരിക്കാന്‍

മറക്കാതിരിക്കാന്‍  

എന്ത്  വേണം 

സ്വപ്നങ്ങളൊക്കെ      

പെറുക്കിടേണം         

മഞ്ഞും  വെയിലും 

കാറ്റും  മഴയും 

ഒന്നുമേ  കാണാതെ  

കാത്തിടേണം 

കണ്ണിമ ചിമ്മാതെ 

കാത്തു വെച്ച 

മൂവന്തി കടലില്‍

അലിഞ്ഞു പോകെ 

ഇരുളിലെന്‍ മോഹം 

പൊലിഞ്ഞുപോയി        

കാലം

കാലം ,

പിറകോട്ടു പാഞ്ഞ്

രാവും പകലും 

പുനര്‍ജനിക്കുമ്പോള്‍ 

മെല്ലെ അലിഞ്ഞില്ലാതാകുന്നു 

ഫ്ലാറ്റുകള്‍ , റോഡുകള്‍ ,

പുകയൂതുന്ന  കുഴലുകള്‍ .

വിരിയുന്നു 

വയലുകള്‍ , 

നേര്‍ത്ത വരമ്പുകള്‍ ,

അകലെയെന്‍ കുടിലും,

ഉമ്മറത്തെന്‍ അമ്മമ്മയും  

 

കാത്തിരിപ്പ്‌

 ഉരുകി ഒലിച്ച് 

അണഞ്ഞു പോയ 

മെഴുകു തിരിയില്‍ ,

പാറാന്‍ മറന്ന്‌,

പെട്ട്  പോയ 

പൂമ്പാറ്റ പോലെ 

നീ എന്നിലേക്ക്‌ എത്തരുത് .

എന്നെ നിന്നെയും

വലംവച്ച്  പ്രണയം 

ഇരുട്ടിലേക്ക് ഒളിക്കുമ്പോള്‍ 

നീ വരുന്നതും കാത്ത്

ഞാന്‍  ഇരിപ്പുണ്ടാവും 

       

 
  

കത്ത്

ഈ കത്ത് 

എത്ര തവണ വായിച്ചതാണ് 

മരുഭുമിയുടെ 

ഉറക്കമില്ലാത്ത  രാവുകളില്‍ 

അവന്‍ എന്നെ ഓര്‍ത്തതിന്റെ

രേഖാചിത്രം 

പ്രതീക്ഷയുടെ നേര്‍ത്ത 

തുരുത്തിലേക്ക് 

അവന്റെ എത്തിനോട്ടം 

പോലെ ,

ഉറുമ്പുകള്‍ വരിതെറ്റാതെ  

നടന്നടുക്കുംപോലെ, 

ഒരെണ്ണം        

   

 

PHY-PRASANTH: അനുശോചനം

PHY-PRASANTH: അനുശോചനം: അമ്പലത്തിന്റെ പടിയില്‍ തല തല്ലി ചത്ത പെണ്ണിന് ക്യാമറയുടെ ദിവ്യ വെളിച്ചം ഒരു രാത്രിയുടെ വീര്‍പ്പുമുട്ടലില്‍ മാധ്യമങ്ങളുടെ അനുശോചനം

അനുശോചനം

അമ്പലത്തിന്റെ പടിയില്‍ 

തല തല്ലി ചത്ത 

പെണ്ണിന് 

ക്യാമറയുടെ ദിവ്യ വെളിച്ചം 

ഒരു രാത്രിയുടെ 

വീര്‍പ്പുമുട്ടലില്‍  

മാധ്യമങ്ങളുടെ  അനുശോചനം

        

അനുശോചനം

അമ്പലത്തിന്റെ പടിയില്‍ 
തല തല്ലി ചത്ത 
പെണ്ണിന് 
ക്യാമറയുടെ ദിവ്യ വെളിച്ചം 
ഒരു രാത്രിയുടെ 
വീര്‍പ്പുമുട്ടലില്‍ 
മാധ്യമങ്ങളുടെ അനുശോചനം

ചിത്രങ്ങള്‍

ചില ചിത്രങ്ങള്‍
  അങ്ങിനെയാണ് 
 ആര്‍കും ഒന്നും
 മനസ്സിലാവില്ല,
എന്നെയും.
          
                   സകല ചായങ്ങളും 
        തുപ്പി തെറിപ്പിച്ച
         ഒരു ചിത്രം.......
          ബുദ്ധിയും സിദ്ധിയും
          സമാസമം ചേര്‍ന്നത്‌ .
                    അവാര്‍ഡു കമ്മിറ്റി 
                      ഞെട്ടി പോയത്രേ............